از قدیم الایام تاکنون در شعر شاعران دیار ما و در ادبیات مردمی گیلان ، استان سرسبز ما بهشت نامیده شده است. چرا که خداوند حکیم بهترین الطاف خود را در تجلی زیبایی های طبیعت به استان زیبای گیلان عطا نموده است . مناظر بکر طبیعی که خود ما گیلانی ها وقتی با بسیاری از آنها برای اولین بار روبرو می شویم انگشت تعجب به دندان می گیریم. کوههای سر سبز با مناظر بسیار چشم نواز و سرشار از جمال و زیبایی ، رودخانه های پرپیچ و خم که در جای جای این سرزمین نشاط و سرزندگی و شادابی را هدیه می کند. آبشارها و مردابهای زیبا ، آثار تاریخی که یادگار مردمانی است که زیبایی های این دیار را برای سکونت خود برگزیده اند ، امام زاده های متعدد که به لطف مهربانی مردم گیلان قدم های متبرک خودرا به این محیط زیبا رسانده اند و معنویت وجود خویش را به مردم این سرزمین هدیه داده اند ، باران های فصلی خاطره انگیز و دهها و صدها مورد دیگر از مناظر طبیعی که مجال برشمردن آن در این گفتار نیست.همه وهمه دست به دست هم داده اند تا گیلان سرزمین آرزوها باشد و از دیرباز نام شمال ایران با تلألؤ زیبایی گیلان و مازندران بدرخشد. گیلان عزیزی که بر بستر بال کوههای سر بفلک کشیده اش همچون قله ی زیبای درفک ، دشت ها و جلگه های سرسبز به دریای خزر ختم می شود. اما الآنگیلان عزیز ما چه حال و روزی دارد؟ به لطف دولت خدمتگزار و تلاش های مسئولین نظام مقدس شاهدیم که بزرگراه رشت و قزوین تا مدتی دیگر به بهره برداری خواهد رسید. راه آهن گیلان در حال ساخته شدن است مواصلاتی دیگر از جمله جاده سنگر – سیاهکل که در ادامه طبق شنیده ها به سمت شرق گیلان امتداد خواهد یافت و از طریق اشکورات به قزوین متصل خواهد شد نیز یکی از اقدامات مؤثر خواهد بود. اما خود گیلان کجاست؟ هویت گیلان به چند چیز شناخته می شود. 1- کشاورزی: طبیعت گیلان به گونه ای است که تولید برخی از محصولات کشاورزی را برای گیلان انحصارنموده است مثل زیتون و چای و کرم ابریشم ضمن اینکه برنج گیلان شاید بتوان گفت از محصولات استراتژیک و منحصر به فرد حتی در دنیا به حساب می آید . شیلات و پرورش آبزیان از دیر ویژگی های این استان است . زمینه های بکر دیگری که می توان با استفاده از تکنولوژی و فناوری های روز دنیا برای بهره برداری بیشتر از زمینه های موجود در جهت ارتقاء کشاورزی گیلان استفاده نمود سبب می شود که گیلان را به عنوان یکی از مهمترین قطب های کشاورزی ایران بشناسیم.

ولی آیا از خود پرسیده ایم که گیلان عزیز ما در این زمینه ها و موقعیت های بالقوه در حال حاضر چه وضعیتی دارد؟

در روزهای گرم تابستان ۸۸ لطف الهی جذبه نور معنوی خویش را در سفر به زیارت بیت ا... الحرام نصیب حقیر فرمود. این سفر بی هیچ ریب و ریا خاطره ای به یادماندنی است که هر که را توفیق حاصل شود تشنگی زیارت دوباره را به دنبال دارد. نمی دانم خداوند چه نیرویی در آن سرزمین به ظاهر خشک و لَم یَزرَع به جای گذاشته و بهتر است بگویم که فهم آن برای امثال من مشکل است . اما هرچه هست جذبه ی نور الهی است که باید درکش کنی. بارهادر کنار خانه ی خدا با خود میگفتم و حتی به دوستان هم سفر هم منتقل کردم که خداوند چه نیرویی در خانه کعبه قرار داده که همه ی مردمرا از اقصی نقاط عالم به این نقطه می آورد و گرد خود می چرخاند. مثل ذرات الکترون ، نوترون و پروتون که گرد هسته اتم همواره در چرخشند.این چرخش ناخودآگاه توحید را به ذهن متبادر می کند و تو بدون آنکه بخواهی ندای ((وحده لا اله الا هو))را سر می دهی. و به فکر فرو می روی که براستی اگر این جهان با عظمت یگانه خدای مهربان را نداشت چه وضعیتی بر آن حکم فرما می شد؟ چه می گویم ! آیا اصلاً دیگر کسی وجود داشت که بتواند حتی فکر کند. خدای حکیم و حی و سبحان است که همه چیز برگرد وجود او در تسبیح است.یُسبِّحُ لِلّه مَا فِی السَّمَواتِ وَالاَرض و جلوه ی این وحدت و یگانگی در طواف خانه دوست پیداست.

سلام دوست من

خیلی زود...

خیلی زود...

خیلی زود...

خیلی زود...با موضوع...

با موضوع (سفر به سرزمین عشق و وفا)آپ میکنم    

 ...............................................

من به گرد کعبه می گردم بیاد روی تو

گرچه بر مُحرم بود بوئیدن گلها حرام

زنده ام من ای گل زهرا زفیض بوی تو

گل همیشه بهارم ،ببین خزان باقی است

خراش صاعقه بر چهر آسمان باقی است

حدیث سیای طوفان به چهره گل سرخ

هنوز بر دهن یاس و ارغوان باقی است

قسم به خون گل سرخ در بهار و خزان

ولایت علی و آل ، جاودان باقی است

گل همیشه بهارم بیا که آیه عشق

بنام پاک تو در ذهن مردمان باقی است 

سالهاي سال كساني كه از جاده رشت به سمت فومن و صومعه سرا عبور مي كردند بعد از سه راه شفت در دو طرف جاده درخت هاي تناور چنار را مشاهده مي كردند كه سر سبز و استوار ايستاده بودند و با شادي و طراوت خود زيبايي دو چنداني به مسير بخشيده بود . در سالهاي اخير با تعريض جاده به گونه اي آسفالت خيابان به پاي اين درختان كشيده شد كه كم كم موجبات خشك شدن آنها را فراهم آورد و پس از يكي دو سال آرام آرام شروع به پژمرده شدن و سپس در نهايت درختان مزبور خشك شدند و امسال نيز با احترام تمام سر آنها را بريدند و كساني كه امروزه از اين مسير تردد مي كنند شاهد هستند كه ديگر از آن درختان زيبا و تناور خبري نيست . نمي دانم آيا نمي توانيم كاري كنيم كه طوري جاده هايي را درست كنيم كه درختان ما كه سال ها طول مي كشد تا قد بكشند و سايه بگسترانند ، سالم بمانند و همچنان به سايه بخشي و طراوت خود تداوم بخشند ؟ مگر نمي گويند كه درختان ريه زمينند ؟ بياييم با درختان بيش از اينها مهربان باشيم و به راحتي آنها را قطع نكنيم . باور كنيم كه باروري و به ثمر رساندن يك درخت بسيار سخت تر از قطع كردن و از بين بردن يك درخت است و فراموش نكنيم شعري را كه در كودكي زمزمه كتابهاي درسي ما بود ...

به دست خود درختي مي نشانم         به پايش جوي آبي مي فشانم

درختم كم كم آرد برگ و باري               ...

به علت شركت در اجلاس سراسري رؤساي آموزش و پرورش سراسر كشور توفيق پيدا نكردم تا در مراسم سالگرد شهيدان سرافراز كربلاي 2 بخش سنگر كه از طرف خانواده شهيدان و هيات محبين الرضا (ع) در روز جمعه 18/5/87 شركت كنم . محروميت شركت در اين مراسم در تداوم محروميتهايي است كه نصيب بي معرفت هايي مثل من به هر بهانه اي مي شود . واقعا نمي دانم من و امثال من ، نسبت به اين چهره هاي نوراني شهدا چقدر معرفت داريم . شهدايي كه به اوج معرفت و شناخت رسيدند و عاشق شدند و پروانه وار خود را در شمع وجود دوست سوزاندند و اينك از آنهمه عشق و سوز چهره هاي نوراني شان بر پرده ها و پوسترهاي مراسم يادبوشان به ما خيره مانده است و ما را به ادامه راهي كه بعد از آنها به آن مكلف شده ايم آگاه كننده باشند .  شهيد عابد با آن چهره پاك و معصومانه ، شهيد كشاورزيان با آن سيماي نوراني ، بسيجي شهيد كاظم پور با آن قيافه معصوم و پاك ، شهيد فكرجوان بسيجي عاشق و پاك باخته و ارتشي شهيد حسين فكرجوان با چهره اي مصمم و نوراني همه ما به راهي فرا مي خوانند كه بايد به آن فكر كنيم و با معرفت الهي در آن مسير حركت كنيم و آن صراط مستقيم عبوديت خداوند است